Keepsakes
Chitenje Sangwani (wraparound)
"Thug mo sheanmháthair mo choimeádaí dom in 2018. Coinním mo chitenje i mo mhála taistil nó i mo mhála monarc. Níl aon ghrá eile cosúil le grá an tseantuismitheoirí. Tá an grá neamhchoinníollach, agus tá na fabhar leanúnach. Má chaitheann tú uair an chloig leo, tugann siad níos mó focal eagna duit. Is pribhléid den sórt sin é taithí a fháil ar an ngrá agus ar an gcúram sin. Tá sé pianmhar nuair a luíonn duine éigin i blossom Chríost, trí bhás, agus ní féidir linn focail a fheiceáil nó a mhalartú leo níos mó. Tá Chitenje tábhachtach i sochaí na Maláive. Baineann na mná úsáid as chitenje chun críocha éagsúla, lena n-áirítear an méid seo a leanas: nuair a fhreastalaíonn tú ar shochraid, is bealach é chun meas a thaispeáint duit féin le chitenje agus doek [headscarf]."
“Suíonn na mban áit ar bith sa chlós nuair a bhíonn sochraid ar siúl, agus mar sin tá chitenje ríthábhachtach chun na príomhéadaí áille a fhaightear a choinneáil ó bheith salach agus iad ina suí nó ag déanamh obair tí aon lá den tseachtain. Bíonn chitenje ag teastáil ó bhean agus í ag caitheamh sciorta nó gúna ar fhad glúine i láthair na gcleamhnais. Cuireann mo chitenje mo sheanmháthair i gcuimhne dom go leor. Bhí orm é a thabhairt go hÉirinn mar ciallaíonn mo sheanmháthair go leor dom. D'fhan mé le mo sheanmháthair sa Mhaláiv, ag tabhairt aire di nuair nach raibh sí ag mothú go maith. Níor úsáid mé mo chitenje riamh; coinním é. Tá mo chitenje riachtanach mar ba é an chéad fhillteán agus an ceann deireanach a thug mo sheanmháthair dom nuair a bhí sí beo, agus coimeádfaidh mé go deo é. Bíonn idir mhothúcháin mhaith agus olc agam i gcónaí nuair a chonaic mé mo chitenje. Aon uair a fheicim mo chuimsiú, mothaím brónach freisin de ghnáth, an chuid is mó de na huaire toisc go ndeachaigh sí ar aghaidh gan slán a fhágáil liom. Shíl mé go raibh sí chun é sin a dhéanamh mar bhí mé chomh gar di. Ar an nóta eile, cuirim meangadh gáire ar m’aghaidh gach uair a fheicim mo chuimhneachán mar ba ghnách léi scéalta grinn a dhéanamh a bhí fós i mo cheann. Uaireanta ba mhaith linn argóint ar bhealach cairdiúil, díreach le haghaidh spraoi le mo sheanmháthair. De ghnáth déanaim gáire asam féin nuair a chonaic mé an coimeád, agus bheadh a ráitis spraíúla ar fad i m'intinn. Cinnte, bhí na cuimhní is fearr agam le mo sheanmháthair. Uaireanta déanaim gáire liom féin, ag cuimhneamh ar na cuimhní is binne a roinneamar.”
Faigh an nuacht is déanaí ó Mhúsaem Cathrach na Gaillimhe go díreach chuig do bhosca isteach!