Grianghraif teaghlaigh Lómhara

“Sin an chéad imeacht ar fhreastail mé air agus mé ag iompar linbh mar mháthair i 2007. Taispeánann an pictiúr mé óg agus álainn ag tabhairt faoi thuras mo thuismitheora. Ní raibh mo leanbh ach cúig mhí d'aois an uair sin, agus tá sí ina déagóir anois. Bhí mo fhear céile tacúil, mar sin bhain mé taitneamh as an bhféile, a fhios agam gur fhreastail ár leanbh ar cad a thaitin linn araon agus a chur in aithne di don fhéile cé go raibh sí óg. Is breá liom bualadh le daoine nua, agus is breá liom féilte, mar sin déanann an grianghraf mé a athcheangal leis an rud a thaitin liom, agus líonann sé an bhearna a bhaineann leis an bhféile Snagcheoil a raibh an-ghrá agam uirthi a chailleann. Cruthaíonn sé na cuimhní cinn is iontach a chothóidh mé gach lá. Ba ghnách le pobal uile na hAfraice Theas freastal ar an imeacht, agus bhí sé ilchultúrtha; thug sé deis dom bualadh le pobal éagsúil na hAfraice Theas. Mar fhreastalaí rialta, bhí mé in ann na aghaidheanna éagsúla a d'fhreastail go rialta ar an imeacht a fheiceáil, cosúil le mo theaghlach, agus a bheith ag sóisialú. Bhí an fhéile síochánta agus thug sí cultúir le chéile ar aon dul. Bhí an timpeallacht mar an gcéanna ach ní raibh ach eispéireas difriúil ag coinneáil leanbh i mo lámha. Tá an fhéile níos cosúla le Féile Idirnáisiúnta Ealaíon na Gaillimhe (GIAF) – The Big Top. Bhí an timpeallacht mar an gcéanna; is é an difríocht amháin a bhí ann ná gur thug an Fhéile Snagcheoil deis dúinn seastáin bharbíc, deochanna agus feoil a thabhairt linn; bhí gairdín beorach acu freisin díreach cosúil le gairdín beorach Heineken ag GIAF. Tógann an pictiúr mé ar ais abhaile cé go bhfuil ár bhféilte againn anseo in Éirinn. Tá súil agam go rachaidh an GIAF i gcomhpháirtíocht leis na ceoltóirí Snagcheoil lá amháin agus go dtabharfaidh siad na ceoltóirí go hÉirinn. Sin ceann de na grianghraif a d’iompair mé go hÉirinn, agus iad i mo phas ón Afraic. Léiríonn an pictiúr an t-am atá caite agam, a bhfuil cuimhní olca agus dea-chuimhne agam air. Tá an grianghraf riachtanach freisin mar is breá liom go nádúrtha grianghraif a ghlacadh, a choinneáil agus a ghabháil gach nóiméad. Is fada liom uaim m’iníon agus leanbh m’athar, a bhí mar chéad ghrá dom beag beann ar na fadhbanna a bhí againn sular fhág mé an Afraic. Bhí athair m'iníonacha timpeallaithe ar mo stíl mhaireachtála sna déaga agus ar m'aosacht. Cuireann an grianghraf i gcuimhne dom daoine óga ag baint an leasa is fearr as mo chuid ama luachmhar, ag bualadh le daoine nua agus ag spraoi. Coimeádaim na grianghraif i bplaisteach, agus ansin cuirim isteach sa fhráma pictiúir iad, agus cuirim i drawer mo thaobh-leaba iad.”